شرابخواری ، همان عملی که در ابتدا بالا رفت ، می‌گویند آن را پایین‌ بیاورید . پس اعمال انسان یک نظام واقعی دارد . برای اینکه عمل انسان بالا رود باید قصد انسان بالا رفتن باشد . این همان است که به آن " قصد قربت " می‌گوییم . برای اینکه عمل انسان بالا برود باید نیت انسان خالص باشد و قصد بالا رفتن داشته باشد ، والا محال است انسان قصد بالا رفتن نداشته باشد و عمل او بالا برود . این است که گفتیم انسان لااقل باید ایمان به خدا و ایمان به آخرت که شرط قصد قربت است داشته باشد ، والا آدمی که اصلا به‌ خدا ایمان ندارد و قصد قربت هم ندارد ، نباید انتظار داشته باشد که عمل‌ او بالا برود . وقتی او عمل را بالا نفرستاده ، عمل چگونه بالا برود ؟ ! این‌ درست مثل این است که کسی سنگی را به طرف پایین انداخته و می‌گوید چرا سنگ به طرف بالا نمی‌رود ؟ سنگ را به طرف بالا نینداخته که بالا برود . این مقدار ( ایمان به خدا و ایمان به آخرت ) شرط اصلی [ مقبولیت و بالا رفتن عمل ] است ولی چیزهایی هم هست که به منزله آفت هستند ، یعنی یک‌ عمل راست و درست را خراب و فاسد می‌کنند ، از جمله همین مسأله عناد و کفری است که عرض کردم . اگر انسان با حقیقت عناد بورزد ، خاصیت عناد این است که اعمال گذشته انسان را حبط می‌کند . یک نفر مسیحی مؤمن ممکن‌ است عملی را به قصد قربت انجام دهد و مسلم عملش در نزد خدا ضایع‌ نمی‌شود ، اما اگر همان فرد در جای دیگر معاند باشد یعنی تا سخن از پیغمبر اسلام بیاید فورا عکس العمل مخالف نشان بدهد ، این کفرش ، آن عملش را ضایع و باطل می‌کند . همچنین یک نفر سنی ممکن است یک عمل را به قصد قربت انجام بدهد و عملش