می‌گوید مشکاتی که در آن چراغی باشد ، و بعد می‌گوید و چراغ در شیشه‌ای . روایات ما این آیه را این طور تفسیر کرده‌اند که مقصود این است که‌ چراغ ابتدا در مشکاتی باشد و بعد این چراغ از مشکات به زجاجه‌ای منتقل‌ شود ، و سر اینکه آیه این طور ذکر شده این است که مقصود از " مشکوه " مشکات نبوت است و مقصود از " زجاجه " ولایت و امامت است و مقصود از آن درخت مبارک و پربرکتی که این مشکات و این زجاجه و این مصباح از او پیدا شده شجره ابراهیم است و [ اینها ] نتیجه دعای ابراهیم است . این مطالبی که راجع به این آیه عرض کردم در واقع حاشیه‌ای بود راجع به‌ مطالبی که در جلسه قبل عرض کرده بودم . آیه بعد می‌فرماید : " « فی بیوت اذن الله ان ترفع و یذکر فیها اسمه‌ یسبح له فیها بالغدو و الاصال رجال لا تلهیهم تجاره و لا بیع عن ذکر الله و اقام الصلوه و ایتاء الزکوه یخافون یوما تتقلب فیه القلوب و الابصار " در خانه‌هایی که خدا مجاز شمرده و اجازه داده است که آن خانه‌ها بالا برده شوند و تعظیم و تکریم شوند و نام خدا در آن خانه‌ها برده شود ، در آن‌ خانه هاست که صبحگاهان و شامگاهان مردانی خدا را تسبیح می‌گویند که در عین اشتغال به کارهای دنیایی که وظیفه‌شان هم هست یک لحظه از خدای خود غافل نمی‌مانند . مقصود از این " « فی بیوت »" ( در خانه‌هایی ) چیست‌ ؟ شاید همه مفسرین گفته‌اند مقصود این است که آن چراغی که ما مثال زدیم ، در خانه‌هایی اینچنین باشد . طبعا این سؤال به وجود می‌آید که آن چراغ را در هر خانه‌ای اگر ذکر می‌کرد کافی بود ، چرا اینهمه قید در آن آمده است‌ که آن چراغ در خانه‌ای