ظرفیت خود چیزی از این آیه کریمه می‌فهمد ، چون در آخر آیه بعد از ذکر مثل می‌فرماید : " « و یضرب الله الامثال للناس »" خدا مثلها را برای‌ مردم ذکر می‌کند . در بعضی آیات دیگر می‌فرماید " خدا مثلها را برای مردم‌ ذکر می‌کند ولی به عمق این مثلها نمی‌رسند مگر عالمان " . این نشان می‌دهد که مثلهای قرآن عمقهایی دارد که هر کس نمی‌تواند ادعا کند که من به عمق‌ آنها رسیده‌ام . حال ما به کمک آنچه مفسرین بزرگ گفته‌اند و در روایات‌ آمده است ، یک سلسله مطالبی درباره این آیه عرض می‌کنیم . تعبیر آیه‌ این است : " « الله نور السموات و الارض »" خدا نور آسمانها و زمین‌ است . با توجه به اینکه آسمانها و زمین که در قرآن ذکر می‌شود نه به عنوان‌ قسمتی از مخلوقات عالم است بلکه به عنوان همه این مخلوقات و همه‌ مخلوقات علوی و سفلی و غیب و شهادت است ، معنای آیه این می‌شود که خدا نور تمام جهان است . پس در ابتدای این آیه به خداوند متعال کلمه " نور " اطلاق شده است . آنچه بشر ابتدائا از کلمه " نور " می‌فهمد همین نورهای محسوس است که‌ هنوز هم صددرصد حقیقت آن از نظر فیزیکدانان کشف نشده است ، قدر مسلم‌ این است که در جهان ماده یک چیزی به نام " نور " وجود دارد اگر چه از نظر علمی شناخت آن دشوار باشد . بعضی از اجسام نیرند و نور می‌پراکنند مثل خورشید ، ستارگان ، چراغها و لامپهایی که خودمان داریم که اگر این نورها نمی‌بود جهان سراسر تاریک بود و به اصطلاح " چشم ، چشم را نمی‌دید " ولی این نور که هست فضا روشن است‌ . این را می‌گویند نور حسی و مادی . آنچه مسلم است این است که مقصود از اینکه خدا نور