مورد ابتلای خود ما در زمان خودمان است بیان می‌کنیم . آیه می‌فرماید . " « ان الذین جاؤا بالافک عصبه منکم » " آنان که " افک " را ساختند و خلق کردند ، بدانید یک دسته متشکل و یک عده افراد به هم وابسته از خود شما هستند . قرآن به این وسیله مؤمنین و مسلمین را بیدار می‌کند که توجه‌ داشته باشید در داخل خود شما ، از متظاهران به اسلام ، افراد و دسته جاتی‌ هستند که دنبال مقصدها و هدفهای خطرناک می‌باشند ، یعنی قرآن می‌خواهد بگوید قصه ساختن این " افک " از طرف کسانی که ساختند روی غفلت و بی‌ توجهی و ولنگاری نبود ، روی منظور و هدف بود ، هدف هم بی آبرو ساختن‌ پیغمبر و از اعتبار انداختن پیغمبر بود ، که به هدفشان نرسیدند . قرآن‌ می‌گوید آنها یک دسته به هم وابسته از میان خود شما بودند ، و بعد می‌گوید این شری بود که نتیجه‌اش خیر بود ، و در واقع این شر نبود : " « لا تحسبوه شرا لکم بل هو خیر لکم » " ، گمان نکنید که این یک حادثه سوئی‌ بود و شکستی برای شما مسلمانان بود ، خیر ، این داستان با همه تلخی آن به‌ سود جامعه اسلامی بود . حال چرا قرآن این داستان را خیر می‌داند نه شر و حال آن که داستان بسیار تلخی بود ؟ داستانی برای مفتضح کردن پیغمبر اکرم‌ ساخته بودند و روزهای متوالی حدود چهل روز گذشت تا اینکه وحی نازل شد و تدریجا اوضاع روشن گردید . خدا می‌داند در این مدت بر پیغمبر اکرم و نزدیکان آن حضرت چه گذشت ! این را به دو دلیل قرآن می‌گوید خیر است : یک دلیل اینکه این گروه‌ منافق شناخته شدند . در هر جامعه‌ای یکی از بزرگترین خطرها این است که‌ صفوف مشخص نباشد ، افراد مؤمن و افراد منافق همه در یک صف باشند . تا وقتی که اوضاع آرام است خطری ندارد .