می‌رود ، یعنی ما او را عادل می‌دانیم ، پشت سرش نماز می‌خوانیم ، اگر مجتهد باشد و از نظر علمی " جائز التقلید " باشد از او می‌توان تقلید کرد ، باز اگر مجتهد باشد می‌تواند قاضی شود ( چون قاضی هم باید عادل باشد ) اما شهادتش دیگر قبول نمی‌شود ، چون آن مجازات ، مجازاتی جداست . این‌ است که به عقیده بعضی علت اینکه شهادت چنین شخصی قبول نمی‌شود فسق او نیست ، این یک مجازات جداگانه است . فاسق شمرده شدن از نظر اسلام یک‌ مجازات است ، مقبول الشهاده نبودن مجازات دیگری است . از اینجا معنی آیه بعد روشن می‌شود . در آیه بعد می‌فرماید : « الا الذین‌ تابوا من بعد ذلک و اصلحوا فان الله غفور رحیم »مگر آنان که بعد از این‌ توبه کنند و [ خود را ] اصلاح کنند ، پس خداوند آمرزنده و مهربان است . در استثنای " « الا الذین تابوا »" سه احتمال در ابتدا می‌توان داد . یکی اینکه اگر شاهدی بعد از اینکه متهم کرد و نتوانست ثابت کند توبه‌ کرد بگوییم چون توبه کرده تازیانه به او نزنند ، شهادتش هم قبول باشد و فاسق هم نیست . ولی این احتمال را کسی نداده است . همین قدر که کسی زنی‌ را متهم کرد و نتوانست ثابت کند ، تازیانه را حتما باید بخورد . احتمال دوم این است که اگر کسی توبه کرد ، هم شهادت او قبول باشد و هم فاسق شمرده نشود ، یعنی تمام محرومیتهای اجتماعی برگردد و اعاده‌ حیثیت بشود . احتمال سوم این است که مجازات دومش برای همیشه باقی است ، یعنی‌ شهادتش هیچ وقت قبول نمی‌شود و " « الا الذین تابوا »" استثنای عبارت‌ آخر است ، یعنی آن مقدار از او اعاده حیثیت می‌شود