آشنایی با قرآن 4
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص

آشنایی با قرآن 4 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩٣

این کار را کردند ، یعنی وقتی او وارد شد حضرت آن احترامی را که شایسته‌ او بود بجا نیاوردند به واسطه اینکه سرگرم هدایت دیگران آن بودند ، بعضی‌ گفته‌اند نه ، منظور عثمان است و او تکبر کرد ، به هر حال آیه قرآن نازل‌ شد : " « عبس و تولی ان جاءه الاعمی »" آن شخص ( یا رسول اکرم و یا کس دیگر ) [ چهره خود را ] عبوس کرد ، رویش را ترش کرد و پشت کرد که‌ کوری وارد شد ، چرا ؟ ! کوری ظاهر که عیبی شمرده نمی‌شود .
پس قرآن که می‌گوید " هر که در این جهان کور باشد در آن جهان کورتر است " خودش می‌خواهد برساند که ای مسلمان ! تو تنها همین چشم سر نیستی‌ ، کوشش کن چشم دلت باز شود .
در آیه‌ای دیگر قرآن کریم می‌فرماید : " « و من اعرض عن ذکری فان له‌ معیشه ضنکا و نحشره یوم القیامه اعمی » " آنکه از یاد من اعراض کند ، آنکه خدا را آن نور آسمان و زمین را فراموش کند ، آنکه در خانه دل خودش‌ را بر این نور ببندد و خانه دل خودش را تاریک نگه دارد ، اثرش در این‌ دنیا این است که همیشه در زندگی احساس فشار می‌کند ، ثروت دنیا و سلطنت دنیا را هم که به او بدهند باز هم در فشار است ، و اما در آخرت‌ ما او را کور محشور می‌کنیم ، و او در آخرت به ما اعتراض می‌کند ، می‌گوید " « رب لم حشرتنی اعمی و قد کنت بصیرا »" پروردگارا من که در دنیا چشم داشتم ، چرا مرا کور به این دنیا آوردی ؟ می‌دانید به او چه جواب‌ می‌دهند ؟ جواب می‌دهند که بینایی آن دنیا به درد این دنیا نمی‌خورد ، اینجا یک بینایی دیگری لازم دارد که باید در آنجا به دست می‌آوردی : " ²قال کذلک اتتک آیاتنا فنسیتها و کذلک الیوم تنسی غ" [١] تو آن چشم‌ بینا را


[١] طه / ١٢٤ - [١٢٦]