بالا نمی‌رود بلکه پایین می‌رود . " « ان کتاب الفجار لفی سجین »" (١) .
در روایت هست یک نماز ما می‌خوانیم ما که از عالم غیب خبر نداریم ، ولی عالم غیب از این عالم شهادت ما خیلی وسیع‌تر و فصیح‌تر و منظم‌تر و حسابهایش دقیق‌تر است یک وقت هست که این نماز ما یک تجسم نورانی‌ پیدا می‌کند ، بالا می‌رود و پرده‌های هفتگانه ( هفت حجاب ) را پاره می‌کند . یک وقت هم هست که نماز ما به صورتی است که ملائکه‌ای که مامور بالا بردن هستند ، وقتی که آن را به یک مقام بالاتر عرضه می‌کنند ، آن مقام‌ بالاتر می‌گوید " « لفوه فی خرقه » " این را در یک پارچه‌ای بپیچید و بکوبید به سر خواننده‌اش . خیلی نمازها هست که به جای اینکه بالا برود پایین می‌رود . در روایت است که انسان گاهی یک عمل خیر را به قصد قربت‌ انجام می‌دهد ، مثلا به قصد قربت و واقعا " قربه الی الله " از یک نفر دستگیری می‌کند . این عمل او می‌شود یک عمل نورانی و در مقامات بالا جا می‌گیرد ، ولی بعد شیطان وسوسه می‌کند ، با اینکه در حین عمل قصد ریا نداشته و ریا هم نکرده و عملش پاک بوده اما ریای بعد از عمل می‌کند . در مجلسی می‌نشیند ، در حالی که یک خیال در ذهن اوست مثل یک گربه‌ای که او را در یک جوال کرده باشند می‌خواهد زود خودش را بیرون بیاندازد که بله ، اطلاع پیدا کردیم فلان کس گرفتار است ، ما هم به نوبه خودمان کمک کردیم‌ ! دستور می‌دهند یک درجه عمل او را پایین بیاورید . [ این کار تکرار می‌شود . ] دفعه سوم دستور می‌رسد که آن عمل را از بالا بردارید و بگذارید در سجین ، در جهنم ، یعنی عملی می‌شود در ردیف

[١] مطففین / [٧]