نظر حرکت قسری قابل دوام نیست هر چند در خلا صورت گیرد و به هیچگونه‌ عائق و مانعی بر نخورد . بدیهی است که این نظر با قانون جبر در حرکت‌ مخالف است . ولی طبق نظر دیگر حرکت قسری تنها در زمینه برخورد به‌ مانع‌ها کم‌کم خاصیت خود را از دست می‌دهد ، اما اگر فرض کنیم که این‌ حرکت در خلا صورت گیرد هرگز باز نمی‌ایستد و این نظر صددرصد با قانون جبر در حرکت منطبق است .
می‌توان گفت مورد اختلاف نظر قدیم و جدید در حرکت هائی است که قدما آنها را طبعی می‌نامیدند ( نه در حرکات باصطلاح قسری ) طبق عقیده‌ء قدما حرکت طبعی می‌تواند با برخورد به موانع کوچک برای همیشه به سیر و وضع‌ خود ادامه دهد ، ولی طبق عقیده‌ء علماء جدید هیچ حرکتی نیست که تدریجا به‌ واسطه‌ء برخورد به موانع ( هرچند جزئی باشد ) خاصیت خود را از دست ندهد [١].

[١] بطور خلاصه اختلاف نظر علماء قدیم و جدید در باب حرکت در دو مرحله‌ است : مرحله‌ء اول اینکه علماء قدیم می‌گویند حرکت در ادامه‌ء خود به نیرو احتیاج دارد و مادامی که آن نیرو ادامه پیدا کند حرکت ادامه پیدا می‌کند و الا نه ، ولی علماء جدید می‌گویند ادامه‌ء حرکت خاصیت خود جسم است که‌ به اصطلاح قابل است ، احتیاج به فاعل و نیرو در تغییر حرکت است که گاهی‌ " متصل " می‌شود به حدوث حرکت و گاهی تغییر اندازه‌ء حرکت . مرحله‌ء دوم اینکه علماء قدیم می‌گویند بعضی حرکتها ( حرکت قسری ) فی حد ذاته قابل دوام نیست ، ولی علماء جدید می‌گویند خاصیت جسم ادامه‌ء حالتی‌ است که داشته است مگر اینکه به مانع برخورد کند . حل اختلاف اول به این است که نظر علماء قدیم به نیروی داخلی و نظر علماء جدید به نیروی خارجی است ، علیهذا نتیجه یکی است و تفسیر دو تا است . اما برای حل اختلاف دوم باید دید نظر قدما در عدم دوام قسر به‌ چیست ؟ &gt