شرح منظومه 2
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص

شرح منظومه 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠٤

عقول قاهره ، ماده المواد ، بلکه حتی حرکت ( البته حرکت جوهری ) آنها و زمان در شأن این علم است . علیهذا موجوداتی که در این علم وجود آنها اثبات می‌شود اعلی و اشرف و اقدمند از موجوداتی که در علوم دیگر به شکل‌ دیگر اثبات می‌شوند . این علم ، " ما بعد الطبیعه " نیز نامیده می‌شود . کلمه " ما بعد الطبیعه " در زبان عربی ترجمه مستقیم کلمه " متا فیزیک " است که‌ لغتی است یونانی ، بنابر مشهور نام و اصطلاح متا فیزیک بعد از ارسطو به‌ وسیله شاگردان و شارحان کلام وی روی این علم گذاشته شد . از مجموع آنچه تاکنون گفتیم معلوم شد که از نظر قدما ، حکمت ، یعنی‌ حقایق و علومی که قابل دریافت با نیروی عقل است ، در وهله اول منقسم‌ می‌شود به حکمت نظری و حکمت عملی ، حکمت نظری به نوبه خود منقسم می‌شود به " حکمت الهی " یا " حکمت علیا " ، و " حکمت ریاضی " یا " حکمت وسطی " ، و " حکمت طبیعی " یا " حکمت سفلی " . حکمت الهی ، " علم اعلی " ، " علم کلی " ، " فلسفه ما بعد الطبیعه " و همچنین‌ " الهیات بالمعنی الاعم " نیز نامیده می‌شود . الهیات بالمعنی الاعم‌ دارای دو بخش است : بخش " امور عامه " که شامل مباحث وجود و عدم ، ضرورت و امکان و امتناع ، قدم و حدوث ، وحدت و کثرت ، قوه و فعل ، ماهیت ، علت و معلول است و ملحق بر این بخش است مباحث جواهر و اعراض ، و حقیقت جسم طبیعی و برخی مباحث دیگر . و بخش الهیات‌ بالمعنی الاخص که درباره خدا و صفات و افعال خدا بحث می‌کند . در اینجا جای یک پرسش هست و آن اینکه چرا این علم را الهیات‌ می‌نامند و چرا مجموع را الهیات بالمعنی الاعم و بخش مخصوص به ذات و صفای و افعال باری را الهیات بالمعنی الاخص می‌نامند .