است . پس موردنفی واثبات دوتا است وتعارضی درکار نیست و هر یک از این دو نظر یه با دلیل مخصوص وبا روش ومتد مخصوصی تایید شده است .
بدین ترتیب اشتباه است که بگوئیم نظر جدید که به نام جبر در حرکت‌ معروف شده است ناسخ نظر قدیم دائر بر احتیاج به محرک است : ولازم است‌ که ما یکی از این دو راانتخاب ودیگری را طرد نمائیم [١] .

[١] همانطور که قبلا گفته شدیک مطلب دیگر در باب حرکت درمیان قدما بوده است وآن اینکه حرکت را به دوقسم طبعی وقسری تقسیم کرده اندومدعی‌ شده‌اند که اگر حرکت قسری باشد قابل دوام نیست . اگر کسی در باب حرکت‌ قسری این اصل را با همه مقدمات لازمه بپذیرد وحرکت قسری را مطلقا ( ولو به هیچ مانع وعائقی برخورد نکند ) قابل دوام نداند ، بین نظر قدیم وجدید در خصوص حرکت قسریه تعارض پیدا می‌شود . ولی البته نه عقیده به آن شکل‌ در میان بزرگان قدمامسلم است ( زیرا نظر قدما در باب عدم دوام قسریه‌ چیز دیگر است ) ونه به فرض قبول اینکه تعارضی در کار است آن تعارض‌ باید باین صورت تلقی شود که آیا حرکت احتیاج به محرک دارد یا نه ، بلکه باید به اینصورت تلقی شود که آیا واقعا حرکت بر دو قسم است ، طبعی و قسری ، وآیا حرکت قسری قابل دوام نیست ؟ ودلیل آن چیست ؟ این‌ مطلبی است که از نظر فلسفی در خصوص حرکات انتقالی قابل تامل است .