شرح منظومه 2
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
شرح منظومه 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢١
« حنیفا و ما انا من المشرکین »( سورهء انعام آیه ٧٤ - ٧٩ ) [١]
ب - یکی ازمسائل فوق العاده قابل توجه برای بشر وجود نظامات و
تشکیلات فوق العاده حیرت انگیز در جهان خلقت است . از زمین گرفته تا
آسمان ، از ستارگان و خورشیدها و منظومههای شمسی گرفته تا ذرات و منظومه
های اتمی ، از جماد گرفته تا نبات و حیوان و انسان همه دارای یک سلسله
نظامات و تشکیلات میباشند .
وضع قرار گرفتن اجزاء جهان در فاصلههای دور و نزدیک نسبت به یکدیگر و
وضع " ساخت و کار " و مکانیزم آنها و نیز " سازواره " و تشکل و
ارگانیسم درونی آنها نشان میدهد که به خود وا گذاشته نیستند ، تدبیر و
حکمت و قوهء شاعری آنها را تحت تسخیر و اراده و اختیار خود سازمان داده
است . اگر چنین قوه و قدرت
ترجمه : [١] " و بدینسان به ابراهیم ملکوت آسمان ها و زمین را بنمایانیم تا که از یقین - آورندگان گردد . پس آنگاه که تاریکی شب او را فرا گرفت ، ستارهای را دیده گفت این است پروردگار من ، پس من ، چون ستاره ناپدید شد گفت که من امور ناپدار و زائل شدنی را دوست ندارم . پس چون ماه تابان آشکار شد گفت این است پروردگار من و چون ماه ( صبح هنگام ) ناپدید شد گفت اگر پروردگار من مرا هدایت نکند بی تردید از زمرهء گمراهان خواهم بود پس چون خورشید درخشیدن آغاز کرد گفت ایسنت خدایم ، این بزرگتر است . پس آن هنگام که خورشید نیز غروب نمود گفت : ای قوم من ، همانا من از شما و از آنچه بدان ( در خدایتعالی ) شرک میورزید بیزار و برکنارم من بی هیچ آلایشی روی به سوی آن موجودی دارم که آفرینندهء آسمانها و زمین است و من از شرک ورزندگان نخواهم بود " ( ترجمه آیات از استاد نبوده و به متن اضافه گردیده است - ناشر )