شرح منظومه 2
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص

شرح منظومه 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣

نوشتن می‌شود . این استفاده‌ها مولود و معلول خریدن است . پس انسان به‌ وسیله خریدن که فعل خود او است فائده را برای خود ایجاد می‌کند . علیهذا صحیح است که بگوئیم : علت غائی بحسب وجود ذهنی ، علت علت فاعلی است‌ و بحسب وجود خارجی ، معلول آن است .

٢ - مطلب دوم : حرکت قسری ، نه دائمی است نه اکثری

این مطلب به حرکت قسری مربوط است و مقصود این است که حرکت قسری در جهان وجود دارد ولی دوام ندارد ، همچنانکه اکثریت ندارد و بندرت اتفاق‌ می‌افتد . اکنون ببینیم حرکت قسری چیست ؟ حکماء می‌گویند حرکت بر دو قسم است : طبعی و قسری [١] . زیرا جسمی‌ که حرکت می‌کند یا این است که به طبع خود حرکت می‌کند یا نه . یعنی یا این است که اگر او را به حال خود واگذارند و هیچ عاملی بر او اثر نکند باز


[١] به عقیده‌ء حکماء قدیم هر حرکتی نیازمند به محرک یعنی نیروی حرکت‌ دهنده است . حرکات از این لحاظ ، یعنی از لحاظ فاعل و مبداء در تقسیم‌ اول بر دو گونه‌اند : ارادی و طبیعی و حرکت طبیعی خود بر دو گونه است : طبعی و قسری . حرکت ارادی یعنی حرکت که فاعل مباشر حرکت ، صاحب اراده‌ است . حرکت طبیعی آن است که فاعل آن ، فاقد اراده است . حرکت طبیعی یا به این نحو است که اگر شی‌ء را به حال خود بگذاریم یعنی‌ هیچ نیروئی از خارج بر وی وارد نیاید ، یا او تنها با طبع خودش آن حرکت‌ را انجام می‌دهد ، و یا به این نحو است که لوخلی و طبعه یعنی با طبع خود ، آن حرکت را نمی‌کند بلکه در اثر یک ضربه‌ء خارجی آن حرکت را انجام‌ می‌دهد . قسم اول ، حرکت طبعی است و قسم دوم ، حرکت قسری . ( حرکت‌ ارادی نیز یا بالرضا است یا بالاجبار ) .