اما بیت دوم این مطلب را بیان می‌کند که " صفات " عین " ذات " واجب الوجودند و عین یکدیگرند به حسب خارج و واقعیت ، و کثرت صفات ، کثرت مفهومی است ، نه کثرت واقعی . برای آن که مفهوم این دو بیت ، روشن شود ، لازم است ، چند مطلب بیان‌ : گردد : ١ - در باب صفات واجب الوجود ، مجموعا سه نظیریه است :

نظر اول ، نظر معتزله

معتزله از متکلمین اسلامی عقیده دارند که " واجب الوجود " به دلیل‌ این که بسیط من جمیع الجهات واحدی الذات است ، موصوف به هیچ صفتی ، و منعوت به هیچ نعتی نمی‌گردد . زیرا صفت داشتن مستلزم نوعی تکثر است و از مختصات مخلوقات است . معتزله ، نظر به این که می‌خواهند ، عقاید خود را با متون اسلامی تطبیق‌ دهند و در متون اسلامی ، صریحا برای خداوند ، صفات زیادی ذکر شده است ، از قبیل : « الله الصمد ، و انه بکل شی‌ء علیم ، و انه علی کل شی قدیر ، لا اله الا هو الحی القیوم ، و هو الله الخالق الباری المصور »و امثال اینها . . . ناچار مسئله نیابت را طرح کرده و گفته‌اند : هر چند ذات حق ، از هر صفتی عاری است ، ولی نوع فعل ذات حق ، شبیه فعل ذاتی است که دارای‌ صفاتی از قبیل : علم ، حیات ، قدرت و . . . می‌باشد و ذات عاری از صفات او ، کار ذات واجد الصفات را انجام می‌دهد . و این که در متون‌ اسلامی ، صفات زیادی برای خداوند ذکر شده است ، از آن جهت است که ذات‌ عاری از صفات حق ، عملا کار ذات متصف به آن صفات را انجام می‌دهد .