خاصی داشتند ، گروهی دیگر که عقائدی برضد عقاید این عده داشتند برای این‌ که فروتنی کرده باشند ، خود را سوفیست و دانشور نخوانده بلکه خود را " فیلاسوفیا " [١] یعنی " دوست دار دانش " خواندند ، سقراط و افلاطون‌ و ارسطو از این دسته‌اند . دسته اول منکر حقیقت و احیانا منکر واقعیت‌ بودند ، ولی دسته دوم معترف به واقعیت و امکان شناخت آن ، چنان که‌ هست ، بودند . از آن به بعد " فیلاسوفی " گری نقطه‌ء مقابل " سوفیست‌ " گری شناخته شد . در زبان عربی " فیلاسوفی " گری را فلسفه و " سوفیست " گری را سفسطه خواندند .
هر چند کلمه فلسفه متضمن نوعی تواضع است و در اصل مفهوم دوستداری‌ دانش را می‌دهد ولی در اصطلاح به معنی مطلق دانش است . فلسفه ارسطو شامل‌ مجموع دانشهای ارسطوئی در همه زمینه‌ها بود .
این لغت در اصطلاح فلاسفه ، از قدیم تا قرون جدید به مطلق دانش و معرفت بشری اطلاق می‌شد ، البته دانش و معرفتهای کلی و استدلالی و عقلی .
علیهذا تمام علوم ادبی از قبیل تاریخ و لغت و دستور زبان و همچنین علوم‌ دین از قبیل فقه و اصول از فلسفه خارج بود . حتی علم پزشکی به اعتبار این‌ که جزء علوم طبیعی است به عنوان یک رشته از فلسفه طبیعی از آن یاد می‌شد .

فلسفه و علم

در عصر جدید که تحولی در روش و سبک تحقیق علمی رخ داد و روش تجربی‌ جانشین روش قیاسی و استدلالی شد ، عده‌ای از دانشمندان آن دسته از علوم را که با روش عینی و تجربی قابل تحقیق بود نام " علم " نهادند و آن دسته‌ دیگر علوم

Philosophia - ١