کلمه غایت اصطلاحا به دو معنی اطلاق می‌گردد : یکی " ماالیه الحرکة " یعنی آن چیزی که حرکت به سوی او است ، و دیگر " ما عجله الحرکة " یعنی چیزی که حرکت برای او است . توضیح مطالب اینکه حرکت از حقایقی است که بستگی دارد به چند چیز که‌ از جمله " فاعل " و از آن جمله " غایت " است . فاعل یعنی به وجود آورنده حرکت و اما غایت یعنی جهتی که حرکت بسوی آن است . توضیح مطلب اینکه آنچه در جهان حادث می‌گردد به دو نحو ممکن است فرض‌ حدوث برای او بشود : ١ - یکی اینکه " دفعی الوجود " و " آنی الوجود " باشد ، یعنی‌ وجودش در " آن " ( نه در زمان ) پدید آید . مثلا اگر دو جسم را فرض‌ کنیم که از یکدیگر جدا هستند و بعد به یکدیگر برسند به طوری که بین آنها تماس پیدا شود و فرض کنیم که این هر دو جسم کروی شکل هستند این تماس و ملاقات در " آن " صورت می‌گیرد نه در " زمان " . یعنی چنین نیست که‌ این تماس و ملاقات مدتی لازم داشته باشد ولو آنکه آن مدت را بسیار اندک‌ فرض کنیم ، بلکه اساسا مدت ندارد و این ملاقات قابل انقسام به قسمت‌ اولی و دومی نیست ، این گونه امور را می‌گوئیم امور " دفعی الوجود " و " آنی الوجود " . ٢ - یک نحو دیگر این است که تدریجی الوجود باشد ، یعنی وجودش مدت و زمان بخواهد و قهرا وجودش قابل انقسام به حسب زمان بوده باشد به طوری‌ که بشود گفت که قسمتی از آن در قسمتی از زمان و تمام آن در تمام زمان‌ صورت گرفت