شرح منظومه 2
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص

شرح منظومه 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦١

معنی " ماالیه الحرکه " صادق است به معنی " مالاجله الحرکه " نیز صادق است . اکنون در مورد اینکه چگونه ممکن است فاعلیت مجردات و مخصوصا ذات‌ باری تعالی " برای " غایت و هدفی باشد ، پاسخ این است که : اولا : باید بدانیم که غایت گاهی به فعل و معلول نسبت داده می‌شود و گاهی به‌ فاعل و علت ، یعنی گاهی گفته می‌شود این معلول برای چه غایتی است و گاهی‌ گفته می‌شود این فاعل چه غایتی دارد . ثانیا : بحث حکماء درباره‌ء غایت فعل به این نحو است که چه رابطه‌ء ذاتی میان معلولات و غایات مترتبه بر آنها هست . حکماء هرگز نظر به‌ رابطه‌ء شبه قرار دادی که در میان مصنوعات بشری و هدف هائی که منظور از آنها است ندارند ثانیا : غایت دارای دو معنی است : یکی " ما الیه الحرکه " و دیگری‌ " مالاجله الحرکه " . پس از این مقدمات می‌گوئیم اگر فاعلی مانند انسان‌ که موجودی بالقوه و مستکمل است ( به سوی کمال روان است ) فعلی را انجام‌ دهد ( مثلا با دست خود آبی برای نوشیدن بر دارد ) ، در اینجا هم فعل‌ غایت دارد و هم فاعل و در هر دو مورد هم " ماالیه الحرکه " صادق است‌ و هم " مالاجله الحرکه " . اما غایت به معنی " مالیه الحرکه " در فعل‌ صادق است ، زیرا هر حرکتی خود بخود جهتی و سوئی دارد که متحرک از قوه‌ به فعل می‌رسد و به عبارت دیگر حرکت ، سیر از جهت بالقوه به جهت‌ بالفعل است . و اما غایت به معنی " ماالیه الحرکه " در فاعل صادق‌ است ، زیرا فاعل می‌خواهد به این وسیله نقص خود را بر طرف نموده و به‌ سوی کمال سیرابی حرکت کند . همچنین غایت به معنی " مالاجله الحرکه " در فعل صادق است ، برای‌ اینکه