ولی حقیقت این است که هر چند سخن متکلمین درباره مناط نیاز به علت‌ قابل انتقاد است ، اما راه حدوث عالم برای اثبات واجب الوجود قابل‌ انتقاد نیست ، زیرا هر چند حادث از آن جهت که حادث است نیازمند به‌ علت نیست ، ولی بالاخره این مطالب مورد قبول است که هر حادثی ممکن‌ الوجود است پس هر حادثی از آن جهت که ممکن الوجود است نیازمند به‌ علت است . از طرفی دیگر ، بهترین نشانه و بهترین دلیل بر امکان عالم ، حدوث عالم‌ است و اگر ما ، نشانه‌هائی از قبیل حدوث و تغییر ، در عالم نمی‌دیدیم از کجا می‌توانستیم حکم کنیم که عالم ممکن الوجود است و واجب الوجود نیست‌ و اگر نگوئیم که در چنین صورتی حکم کردن غیر ممکن بود ، لااقل باید بپذیریم که کار بسیار دشواری بود . پس برای اینکه از طریق امکان عالم که همان طریق حکمائی از قبیل بوعلی‌ است بخواهیم طی طریق کنیم ، چاره‌ای نیست جز اینکه از راه حدوث عالم‌ گام بر داریم . و به همین جهت است که در احتجاجات و روایات اسلامی بر مسئله حدوث عالم تکیه شده است .