علیهذا ما که در جستجوی واجب الوجود و عله العلل هستیم . در جستجوی‌ حقیقی هستیم که قطع نظر از اعتبار هر قید و هر حیثیتی ، مصداق وجود و وجوب باشد و این است معنی واجب الوجود بذاته و لذاته که در مقام‌ اثباتش هستیم . و این است تعریف صحیح از این کلمه ، تعریف واجب‌ الوجود این است ، نه این که : " موجودی که خود سازنده‌ء خودش است " یا " پدید آمده‌ء بی پدید آورنده " . ما نه در پی استثنائی در قانون‌ علیت هستیم و نه در پی علیتی که در آن علت عین معلول باشد ، بلکه در جستجوی موجودی هستیم که درباره‌اش ساخته شدن ، پدید آمدن و نیازمندی به‌ علت صدق نمی‌کند ، همه این‌ها از ساحت او به دور است .

&gt و کیل را ساخت . سرایت دادن مفهومی از مصداق حقیقی به مصداق غیر حقیقی و یا نسبتی از منشاء اصلی خودش به چیز دیگر تا این حدود مورد توجه عرف و اهل ادب هم‌ هست ، اما مراحل دقیقتری داریم که عرف و اهل ادب ، آنها را حقیقت‌ می‌داند ، ولی نظر دقیق فلسفی آنها را مجاز می‌شمارد . مثل اینکه به شخصی‌ که در کشتی سوار است ، حرکت را نسبت می‌دهیم و می‌گوئیم او حرکت کرده‌ است ، حرکت مکانی . و حال آنکه با نظر دقیق فلسفی ، جالس سفینه ، از نظر مکان حرکتی انجام نداده است ، بلکه حرکت او - جالس سفینه - حرکت‌ بالعرض است ، یعنی در اینجا نوعی مجاز به کار رفته است . یا مثلا به‌ برف می‌گوئیم سفید است ، و حال آنکه با نظر دقیق فلسفی آنچه که سفید است خود " سفیدی " است نه " برف " . و یا می‌گوئیم : انسان موجود است . و حال آنکه از نظر دقیق فلسفی آنچه‌ که موجود است ، وجود انسان است ، نه خود انسان ( ماهیت انسان ) . اگر گفته شود در صورتی که جالس سفینه حرکت نمی‌کند ، پس چرا ما حرکت‌ را به او نسبت می‌دهیم ؟ و همچنین اگر " برف " سفید نیست . و تنها " سفیدی " سفید است ، چرا می‌گوئیم " برف " سفید است . و ایضا در مورد انسان ، اگر " انسان " موجود نیست &gt