یعنی چون نیازمندی به علت ، به خاطر امکان است نه حدوث ، پس مانعی‌ ندارد که قدیم زمانی غیر از خداوند وجود داشته باشد اختلاف نظر دیگر حکماء الهی با متکلمین ( متکلمین اسلامی ) که از همین‌ جا ناشی می‌شود مربوط به " حدوث زمانی " عالم است . متکلمین می‌گویند : عالم حادث زمانی است به این معنی که اگر به قهقرا برگردیم هر چند ممکن است سابقه زمانی بسیار ممتدی در گذشته وجود داشته‌ باشد که از قدرت محاسبه بشر خارج باشد ولی بالاخره به لحظه‌ای می‌رسیم که‌ عالم پدید آمده و قبل از آن لحظه عالمی نبوده است . می‌گویند اگر عالم‌ حادث زمانی نباشد قدیم زمانی است و اگر قدیم زمانی باشد بی نیاز از علت و خالق است و حال آنکه تغییرات و تبدلاتی که در عالم صورت می‌گیرد نشانه ممکن الوجود بودن و مخلوقیت و معلومیت عالم است . اما حکماء الهی معتقدند که عالم قدیم است یعنی اصول و ارکان عالم ازلی است و از لحاظ زمان هر اندازه به عقب برگردیم به مبداء و آغاز شروعی نمی‌رسیم ،

کل حادث مسبوق بماده و مده هر چیز تازه‌ای قبلا ماده حامل استعدادی‌ داشته است و هم پیش از او زمانی بوده است . از نظر حکماء الهی قدیم‌ بودن عالم مستلزم بی نیازی آن از علت نیست ، زیرا مناط نیازمندی به‌ علت امکان ذاتی است نه حدوث ، و عالم ممکن بالذات است . آنچه عالم‌ را از علت بی نیاز می‌کند وجوب