مفهوم و معنی دیگر عارض نفس می‌شود بی نیاز از تعریف هستند . اگر فرض‌ کنیم تمام معانی و مفاهیم بدون استثناء نیازمند به وساطت مفاهیم دیگرند لازم می‌آید که هیچ معنی و مفهومی قابل تعریف نباشد و در نتیجه هیچ معنی و مفهومی در ذهن معلوم و روشن نبوده باشد . از این نظر است که معانی و مفاهیم بر دو قسم می‌شوند : الف بدیهی ب نظری چنانکه در منطق توضیح داده شده است [١] .
مفاهیم وجوب و امکان و امتناع از این جهت مانند مفهوم " وجود " می‌باشند

[١] در اینجا دو مطلب است که لازم به تذکر است : الف - اینکه گفته می‌شود بعضی مفاهیم نیازمند به واسطه هستند و بعضی‌ نیستند ، مقصود از واسطه یک معنی و مفهوم دیگر است نه چیز دیگر ، علیهذا نیازمندی یک مفهوم به وساطت آلت احساس و عدم نیازمندی آن به‌ چنین آلتی از محل بحث خارج است . نیازمندی یک مفهوم به مفهوم و معنی‌ دیگر به این شکل است که این معنی دوم تشریح کننده و تجزیه کننده مفهوم‌ اولی است و اما نیازمندی یک معنی و مفهوم به آلت احساس به این شکل‌ است که تا آلت احساس در کار نباشد آن مفهوم به هیچ نحو عارض ذهن‌ نمی‌شود ، نه به صورت یک مفهوم بدیهی و نه به صورت یک مفهوم نظری . ب - ملاک این نیازمندی چیست ؟ چگونه است که بعضی از معانی و مفاهیم‌ بی نیاز از تعریف و شرح می‌باشند و بعضی نیازمند ؟ به عبارت دیگر چگونه‌ است که بعضی از مفاهیم ذهنی ، خالی از هر نوع ابهام است که ذهن ، خود را از پرسش از چیستی آنها بی نیاز می‌داند و بعضی دیگر از مفاهیم است که‌ ذهن ، خود را نیازمند به شرح و شکافتن می‌داند ؟ تفاوت این دو نوع مفهوم‌ در چیست ؟ در اینجا سخنان زیادی گفته شده است ، حق این است که ملاک‌ این جهت ، بساطت و ترکب مفاهیم است و ما به تفصیل این مطلب را در فصل مربوط به تعریف وجود ذکر کرده‌ایم .