مفهوم ذهنی وجود از شناخته‌ترین چیزهاست و ( اما ) واقعیت وجود در نهایت پنهانی است شرح : در این بیت تفکیک شده میان مفهوم وجود ، و حقیقت وجود ، مفهوم‌ وجود به بیانی که گذشت یک مفهوم بدیهی است ، و اما حقیقت وجود نه‌ تنها بدیهی نیست ، نظری نیز نیست ، زیرا بدیهی و نظری هر کدام قسمتی از مفهوم ذهنی می‌باشند که تحت احاطه علمی در می‌آید با این تفاوت که مفهوم‌ بدیهی مفهوم روشنی است ، نیازی به تحلیل و شکافتن و یا معرفی از راه‌ لوازم و آثار ندارد ولی مفهوم نظری مفهومی مبهم است و نیازمند به تحلیل‌ و تجزیه و حداقل به معرفی از راه لوازم و آثار است .
اما حقیقت وجود اساسا به ذهن منتقل نمی‌شود تا گفته شود که بدیهی است‌ یا نظری . البته واضح است که این تفکیک میان مفهوم و میان حقیقت وجود مبتنی بر مسئله اصالت وجود است که برای وجود حقیقت عینی قائل است ، اما بر اعتباریت وجود ، این تفکیک موضوع ندارد [١] .

&gt دو تاست . گاهی می‌گویند " شرح الاسم " و مقصود همان تعریف لفظی‌ است ، چنانکه در عبارت بوعلی در نجات آمده است که : " الوجود لا یمکن‌ ان یشرح بغیر الاسم " و گاهی " شرح الاسم " به تعریف حدی گفته می‌شود قبل از آنکه وجود محدود محرز شده باشد . در عبارت بالا که می‌گوید : "

معرف الوجود شرح الاسم

" اصطلاح اول رعایت شده است . [١] ضمنا این نکته باید یادآوری شود که همانطور که قبلا در مقدمه گفته‌ شد ، ظهور و خفا بر دو قسم است : ظهور و خفای برای خود ، ظهور و خفای‌ برای ما . قبلا گفتیم که حقیقت " وجود " مساوی " ظهور " است ، پس‌ اینکه گفته می‌شود : حقیقت وجود در نهایت خفاست مقصود خفای برای ماست‌ نه خفای برای خود ، حقیقت وجود برای خود عین ظهور است .