خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢١ - ٢/ ٨ اهل كار شايسته

١٨٨ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند متعال به ذو القرنين وحى كرد كه: «به عزّت و جلالم سوگند، هيچ آفريده‌اى را نيافريدم كه نزد من، محبوب‌تر از معروف باشد، و براى آن نشانه‌اى قرار خواهم داد.

هر كس را ديدى كه معروف را در نظرش محبوب ساخته‌ام، نيكى جستن از او را نيز براى مردم محبوب ساخته‌ام. او را دوست بدار و با او دوستى كن؛ چرا كه من دوستش دارم و او را به دوستى برگزيده‌ام؛

و هر كس را ديدى كه معروف را در نظرش ناخوشايند ساخته‌ام و مردم را از نيكى جستن از او بى‌رغبت كرده‌ام، پس تو نيز او را دشمن بدار و با او پيمان دوستى مبند؛ چرا كه او از بدترينْ آفريده‌هاى من است».

١٨٩ امام على عليه السلام: خداوند متعال، برخى از مردم را براى [خدمت به‌] مردم آفريده است و آنان را براى مردم، نمايان، و براى معروف، اهلْ قرار داده است كه مردم در نيازهايشان، به سوى آنان روى مى‌آورند. آنان در قيامت، ايمن‌اند.

١٩٠ امام على عليه السلام: نيكوكار زنده است، هر چند او را به منزلگاه مُردگان، منتقل كنند.

١٩١ امام على عليه السلام: انجام‌دهنده معروف نمى‌لغزد و اگر بلغزد، تكيه‌گاهى مى‌يابد.

١٩٢ امام حسين عليه السلام: چون روز قيامت شود، منادى ندا مى‌دهد: «اى مردم! هر كسى كه از خداى متعال، پاداشى طلبكار است، برخيزد». جز اهل معروف، كسى به پا نمى‌خيزد.

١٩٣ امام حسين عليه السلام: برترينِ مردم، كسى است كه با آن كس كه از او بريده، بپيوندد. ريشه‌ها [متناسب‌] با ساقه‌ها و شاخه‌ها رشد مى‌كنند! هر كس كه براى برادرش به نيكى بشتابد، فرداى قيامت كه بر او وارد مى‌شود، آن [نيكى‌] را مى‌يابد؛ و هر كس از نيكى كردن به برادرش‌