خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٩ - ٣/ ٣ آنچه با آن، خير دنيا و آخرت به دست مى آيد

٣٠٧ امام على عليه السلام: چهار چيز است كه به هر كس داده باشند، خير دنيا و آخرت را به او داده‌اند: راستگويى، امانتدارى، عفّت شكم (حلال‌خورى)، و اخلاق نيك.

٣٠٨ امام على عليه السلام: خداى سبحان به بنده، از خير دنيا و آخرت، چيزى همانند خوش‌اخلاقى و نيّت نيك، نداده است.

٣٠٩ امام على عليه السلام: به هر كه دين داده‌اند، خير دنيا و آخرت را روزى كرده‌اند.

٣١٠ امام على عليه السلام: نيكى دنيا و آخرت، در رازدارى و دوستى با نيكان، گرد آمده است، و بدى، در افشاى راز و دوستى با بدان، جمع شده است.

٣١١ امام على عليه السلام‌- از حكمت‌هاى منسوب به ايشان-: خير دنيا و آخرت، در دو خصلت است: بى‌نيازى و پرهيزگارى.

٣١٢ امام على عليه السلام: در جستجوى منزلت بودم [و] آن را جز در سايه دانش نيافتم. دانش بياموزيد تا در دو سرا، ارزشمند شويد.

در جستجوى بزرگوارى بودم [و] آن را جز در سايه تقوا نديدم.

تقوا پيشه كنيد تا ارج يابيد.

در جستجوى بى‌نيازى بودم [و] آن را جز با قناعت نيافتم.

قناعت، پيشه كنيد تا بى‌نياز شويد.

در جستجوى آسودگى بودم [و] آن را جز در ترك آميزش با مردم نيافتم، مگر در حدّى كه زندگى دنيا سامان مى‌گيرد. پس دنيا و آميزش با مردم را وا گذاريد تا در هر دو سرا بياساييد و از عذاب، ايمن شويد.