خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥٧ - الف - كشاورزى

١١٤٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ مسلمانى نيست كه نهالى بكارد يا زراعتى كشت كند و پرنده يا انسان و حيوانى از آن بخورد، مگر آن كه به سبب آن براى او صدقه شمرده مى‌شود.

١١٤٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس كِشتى بكارد و پرنده يا جنبده‌اى از آن بخورد، براى او صدقه خواهد بود.

١١٤٦ امام زين العابدين عليه السلام: پيامبر خدا به مدينه آمد. آن گاه فرمود: «اى گروه قريش! شما دام، دوست داريد. از آن بكاهيد؛ چرا كه شما در سرزمينى كم‌باران هستيد، و به كشاورزى بپردازيد؛ چرا كه كشاورزى بركت است. و خيش‌[١] آن را زياد كنيد».

١١٤٧ امام على عليه السلام: هر كس آب و خاك بيابد و سپس تهيدست بماند، از [رحمت‌] خداوند دور باد!

١١٤٨ بحار الأنوار: به پيامبر خدا گفتند: كدام يك از دارايى‌هاى ما برتر است؟ فرمود: «كشاورزى».

١١٤٩ امام باقر عليه السلام: پدرم مى‌فرمود: «كشاورزى، بهترينِ كارهاست. دانه را مى‌كارى و نيكوكار و بدكار، از آن مى‌خورند؛ امّا نيكوكار، هر مقدار كه چيزى بخورد، براى تو آمرزش مى‌طلبد، و امّا بدكار، هر چه او از آن مى‌خورد، لعنتش مى‌كند. و چارپايان و پرندگان هم از آن مى‌خورند».

[١]. خيش، شاخك‌هايى آهنى را گويند كه به گاوآهن مى‌بندند تا زمين را شخم بزنند. معناى حديث، اين است كه در گاوآهن، از شاخك‌هاى بيشترى استفاده كنيد.