خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٥ - ب - انفاق

گفتند: اموالى نزد ماست كه مى‌ترسيم از ما بگيرند. آيا آنها را از ما تحويل مى‌گيرى؟ شايد اگر ببينند كه آنها از آنِ توست، از ما دست بردارند.

فرمود: «از كجا كه آنان مرا قصد نكنند و شما با اين كار، مرا در معرض تلف شدن اموال، قرار ندهيد؟».

پرسيدند: پس چه كنيم؟ آنها را دفن كنيم؟

فرمود: «اين كار، اموال را بيشتر تلف مى‌كند. شايد كسى به آنها بربخورد و آنها را بردارد. شايد هم بعد از آن، ديگر اموال را پيدا نكنيد».

گفتند: ما را راهنمايى كن. چه كنيم؟

فرمود: «آنها را نزد كسى به امانت بسپاريد كه هم نگهشان مى‌دارد، هم از آنها دفاع مى‌كند، و هم آنها را افزايش مى‌دهد و هريك از آنها را بزرگ‌تر از دنيا و آنچه در آن است، قرار مى‌دهد.

سپس آن را به صورت افزايش‌يافته، در زمانى كه بيشترين نياز را به آنها داريد، به شما برمى‌گرداند».

گفتند: او كيست؟

فرمود: «پروردگار جهان است».

گفتند: چگونه به او امانت بسپاريم؟

فرمود: «آنها را به مسلمانان مستمند، صدقه دهيد».

گفتند: اين جا مستمندان را از كجا پيدا كنيم؟

فرمود: «شما تصميم بگيريد كه يك سوم آنها را صدقه دهيد تا خداوند، بقيّه آنها را از [غارت‌] كسانى كه بيم داريد، نگه دارد».