خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠١ - ٤/ ١ نشانه هاى نيكان

٣٧٧ امام على عليه السلام: خداوند، هرگاه براى بنده‌اى خوبى بخواهد، قناعت را به او الهام مى‌كند. پس او به اندازه كفاف، بسنده مى‌كند و خود را با عفاف مى‌پوشاند.

٣٧٨ امام على عليه السلام: خداوند، هرگاه خير بنده‌اى را اراده كند، او را بيناى در دين (فقيه) مى‌سازد و يقين را به او الهام مى‌كند.

٣٧٩ أعلام الدين: روايت شده است كه خداى متعال، هرگاه براى بنده‌اى خير بخواهد، طاعت را به او الهام مى‌كند، قناعت را همراهش مى‌سازد، در دينْ بينايش مى‌گرداند، و با يقينْ نيرويش مى‌بخشد. پس او به حدّ كفاف، بسنده مى‌كند و با قناعت، آراسته مى‌شود.

٣٨٠ امام على عليه السلام: خداوند، هرگاه براى بنده‌اى خير بخواهد، به او عفّت شكم و عفّت جنسى عنايت مى‌فرمايد.

٣٨١ امام على عليه السلام: خداوند، هرگاه خير بنده‌اى را بخواهد، به او خِرَدى استوار و عملى درست عطا مى‌كند.

٣٨٢ امام على عليه السلام: شيوه نيكان، گفتار نرم و سلام كردن آشكار است.

٣٨٣ امام على عليه السلام: از نشانه‌هاى نيكى، دست برداشتن از آزار است.

٣٨٤ امام على عليه السلام: نيكان، با طاعتِ شايسته شناخته مى‌شوند.

٣٨٥ امام على عليه السلام: نيك و بد، جز با مردم شناخته نمى‌شوند. هرگاه خواستى نيكى را بشناسى، نيكى كن تا نيكوكاران را بشناسى؛ و هرگاه خواستى بدى را بشناسى، بدى كن تا بدكاران را بشناسى.