خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٥٧ - ط - يارى خواستن از خدا
٢٨٠ امام صادق عليه السلام- در دعايى-: اى صاحب منّت و نعمت كه منّتى بر تو نيست ...! مرا در پيشگاه خود، سعادتمند و موفّقِ به نيكى مقرّر كن و روزىات را بر من گسترده گردان!
٢٨١ امام صادق عليه السلام: خداوندا! از تو سخن و عمل تائبان، ... و پذيرش و توكّل مؤمنان، و اميد و نيكى نيكوكاران را مىخواهم.
٢٨٢ امام صادق عليه السلام: خداوندا! ... از تو در هر چه گزينش و انتخاب است، بهترين را مىخواهم، آسان همه كارها و نه دشوارهاى آنها را، اى كريم!
٢٨٣ امام صادق عليه السلام- در دعاى شبِ مُزدَلَفه[١]-: خداوندا! اين جا «جَمْع»[٢] است (/ امشب، شبِ گرد آمدن است). خدايا! از تو مىخواهم كه مجموعه نيكىها را در اين جا (/ امشب) برايم گرد آورى.
خدايا! از آن نيكىاى كه از تو خواستم تا در دلم گرد آورى، نااميدم مكن! از تو مىخواهم كه آنچه را در اين جايگاه به اولياى خود شناساندهاى، به من هم بشناسانى و از همه بدىها نگاهم دارى.
٢٨٤ امام صادق عليه السلام- در يكى از دعاهايش-: مرا دوست بدار و دشمن مدار؛ مرا سرپرستى كن و وا مگذار؛ از همه نيكى [هاى] دنيا و آخرتْ عطايم كن، آنچه را دانستهام و آنچه را ندانستهام؛ و مرا از همه بدىها
[١]. مُزدَلَفه، نام ديگر« مشعر الحرام» است و مقصود از شب مزدلفه، شب دهم ذى حجّه است كه حُجّاج بهعنوان يكى از مناسك حج، تا طلوع آفتاب در آن جا مىمانند.
[٢]. جَمع، يكى از نامهاى« مشعر الحرام» است.