خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩ - ١/ ٣ حقيقت نيكى و بدى

«بر شما پيكار، واجب شده است، در حالى كه برايتان ناخوشايند است؛ و چه بسا چيزى را خوش نداريد، ولى برايتان خوب باشد، و چه بسا چيزى را دوست بداريد و برايتان بد باشد؛ و خداوند مى‌داند و شما نمى‌دانيد».

«و كافران مپندارند اين كه به آنان مهلت مى‌دهيم، برايشان خير است. ما فقط براى اين مهلتشان مى‌دهيم كه بر گناه خويش بيفزايند؛ و براى آنان، عذابى خفّت‌آور است».

«انسان [بر اثر شتابزدگى،]، بدى‌ها را طلب مى‌كند، همان گونه كه نيكى‌ها را مى‌طلبد؛ و انسان همواره شتابزده است».

حديث‌

١٣ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: همانا نيكى، آن است كه به خاطر خدا انجام شود و طبق آنچه خداى متعال فرمان داده است، عمل گردد.

١٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- آن گاه كه مسجد مدينه را مى‌ساختند-:

بار خدايا! هيچ خيرى جز خير آخرت نيست.

پس مهاجران و انصار را بيامرز!

١٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: روز قيامت، برخوردارترينِ مردم دنيا را از ميان كافران مى‌آورند و مى‌گويند: او را يك بار در آتش فرو ببريد. وى را در آتش فرو مى‌برند و آن گاه به او مى‌گويند: «فلانى! آيا هيچ نعمتى به تو رسيده است؟».

مى‌گويد: نه؛ از هيچ نعمتى برخوردار نبوده‌ام.

[نيز] گرفتارترين و بينواترين مؤمن را مى‌آورند و مى‌گويند: او را يك بار به بهشت وارد كنيد. وى را به بهشت وارد مى‌كنند و آن گاه به او مى‌گويند: «فلانى! آيا تاكنون رنج و بلايى به تو رسيده است؟».