خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٩ - ٤/ ١ نشانه هاى نيكان

٣٧١ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند متعال مى‌فرمايد: «نيكى [به ديگران، در واقع‌] هديه من است به بنده مؤمنم. اگر آن را بپذيرد، به سبب رحمت من و از سوى من است؛ و اگر آن را به من برگرداند (انجام ندهد)، به خاطر گناه خودش است كه از آن محروم شده است و از خود اوست، نه از من.

و هر بنده‌اى را كه آفريدم و او را به ايمانْ رهنمون شدم و اخلاقش را نيكو ساختم و به بُخل مبتلايش نكردم، خير او را مى‌خواسته‌ام».

٣٧٢ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند، هرگاه خير بنده‌اى را بخواهد، براى او پنددهنده‌اى از خودش قرار مى‌دهد كه آن پنددهنده درونى، او را امر و نهى مى‌كند.

٣٧٣ امام على عليه السلام: خداى سبحان، هرگاه به بنده‌اى اراده خير داشته باشد، او را توفيق مى‌دهد كه عمر خود را در بهترين كارش سپرى كند و شتافتن به طاعت خود را، پيش از آن كه فرصت از دست برود، روزىِ او مى‌سازد.

٣٧٤ امام على عليه السلام‌- در حكمت‌هاى منسوب به ايشان-: خداوند، هرگاه خير بنده‌اى را بخواهد، ميان او و خواسته‌هاى دلش فاصله مى‌اندازد و ميان او و دلش مانع پديد مى‌آورد؛ و هر گاه بدى بنده‌اى را بخواهد، او را به خودش وا مى‌گذارد.

٣٧٥ امام على عليه السلام: خداوند، هرگاه خير بنده‌اى را بخواهد، ميانه‌روى و برنامه‌ريزى خوب [براى زندگى‌] را به او الهام مى‌كند و از برنامه‌ريزى بد و ولخرجى، دورش مى‌سازد.

٣٧٦ امام على عليه السلام: خداوند، هرگاه خوبىِ بنده‌اى را بخواهد، قناعت را به او الهام مى‌كند و همسرش را شايسته مى‌سازد.