خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٩ - ه - ستايش نيكو

٦١٤ امام على عليه السلام: نيازى كه نيكوكاران به انجام دادن كار نيك دارند، بيش از نيازى است كه بهره‌مندان از نيكى به آن دارند؛ چرا كه ستايش و ياد و پاداش نيكى، از آنِ نيكوكاران است.

و بدان كه هر كرامتى از خود نشان مى‌دهى يا كار نيكى كه درباره يكى از مردم انجام مى‌دهى، همانا خودت را با آن گرامى داشته‌اى و آبروى خويش را با آن آراسته‌اى. پس، از ديگرى مخواه كه تو را سپاسگزار كارى باشد كه براى خودت كرده‌اى.

٦١٥ امام على عليه السلام: هر كه نيكىِ خود را نثار كند، يادش همه جا [بر زبان‌ها] آيد.

٦١٦ امام على عليه السلام: هر كه نيكى‌اش نزديك باشد، آوازه‌اش تا دوردست‌ها مى‌رود.

٦١٧ امام على عليه السلام: هر كه نيكى‌اش زياد باشد، ستايش مى‌شود.

٦١٨ امام على عليه السلام: هر كه نيكى نكند، ستايش نشود.

٦١٩ امام على عليه السلام: نيكى، زبان را مى‌بندد.

٦٢٠ امام صادق عليه السلام: شاعرى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و از ايشان درخواست كرد و پيامبر صلى الله عليه و آله را ستود. ايشان به يكى از اصحاب فرمود: «با او برو و زبانش را قطع كن».

مردى صحابى رفت و [بلافاصله‌] برگشت و گفت: اى پيامبر خدا! زبانش را قطع كنم؟!

فرمود: «تو را دستور دادم كه با بخشش، زبانش را ببُرى».