خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٥ - ى - رضايت

٨١٣ امام رضا عليه السلام: قناعت در كنار خويشتن‌بانى و عزّت جايگاه، بار افزونخواهى و بردگى [طلبى‌] دنياداران را از دوش انسان برمى‌دارد.

راه قناعت را جز دو كس نمى‌پويد: يكى، آن‌كه به اندك بسازد تا به پاداش آخرت رسد؛ و ديگر آن بزرگوارى كه خود را از مردم فرومايه، كنار بكشد.

ى- رضايت‌[١]

٨١٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كسى روزى‌اى دارد كه ناچار به او خواهد رسيد. پس هر كه به آن راضى شود، برايش پُربركت خواهد شد و او را بس خواهد بود و هر كه به آن راضى نباشد، نه بركت خواهد يافت و نه او را بس خواهد بود. روزى، در پى انسان است، آن گونه كه اجلش در پى اوست.

٨١٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند متعال، بنده‌اش را با آنچه به او مى‌دهد، مى‌آزمايد. پس هر كه به قسمت خدا راضى باشد، خداوند به آنچه داده، بركت و وسعت مى‌بخشد؛ و هر كه به آن راضى نباشد، بركت نخواهد يافت.

٨١٦ امام رضا عليه السلام: خداوند به پيامبرى از پيامبران وحى كرد: «هرگاه اطاعتم كنند، راضى مى‌شوم و چون راضى شوم، بركت مى‌دهم‌

[١]. مقصود از اين عنوان، راضى بودن انسان از تقدير الهى( مانند آنچه در روايات شماره ٨١١ و ٨١٢ آمده) و يا راضى بودن خداوند متعال از انسان است( مانند آنچه در روايت شماره ٨١٣ آمده است).