خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٩٧ - ٣/ ٢٠ علم آموزى ريايى

اوست، به دست آورد، خداوند، او را فرومايه مى‌كند و دشمنش مى‌دارد و [سرنوشت زندگى او را] به وى (دنيادار) وا مى‌گذارد، و اگر به چيزى از دنياى او هم دست يافت و چيزى به دستش رسيد، خداوند، بركت را از آن مى‌گيرد.

٣/ ١٩: دورى از دانشمندان‌

١٢٣٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: زمانى بر مردم خواهد آمد كه آنان از عالمان مى‌گريزند، آن گونه كه گوسفند از گرگ مى‌گريزد. هر گاه چنين شد، خداوند، آنان را به سه چيز مبتلا مى‌سازد:

يكم: بركت را از اموالشان برمى‌دارد؛

دوم: حاكمى ستمگر را بر آنان مسلّط مى‌سازد؛

سوم: از دنيا، بى‌ايمان خارج مى‌شوند.

٣/ ٢٠: علم‌آموزى ريايى‌

١٢٤٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس از روى ريا و سُمعه (رسيدن به گوش مردم) و به قصد دنياخواهى علم بياموزد، خداوند، بركتش را از آن مى‌گيرد، زندگى‌اش را بر او سخت مى‌گيرد، و او را به حال خودش وامى‌گذارد، و هر كس كه خدا او را به حال خودش وا گذارد، هلاك شده است.