خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٩ - فصل يكم پديدآورنده خير و بركت

٧٠٣ امام على عليه السلام‌- در يادكردِ امام زمان عليه السلام-: گويا او را مى‌بينم كه از «وادى السلام» گذشته، به سوى مسيل «مسجد سهله» مى‌رود، سوار بر اسبى سفيدپا، با كاكلى بلند و درخشان؛ و دعا مى‌كند و در دعايش مى‌گويد: «... اى گستراننده رحمت از جايگاه‌هايش، و برآورنده بركت‌ها از سرچشمه‌هايش ...! از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و در كارم به وعده‌ات وفا كنى و در فرج و گشايش، برايم بشتابى».

٧٠٤ امام على عليه السلام‌- در ضمن دعا-: وظايف سنگين [اداى‌] حقوق پدران و مادران را از دوشم بردار و مرا و مردان و زنان باايمان و برادران و خواهران و خويشاوندان را بيامرز، اى عهده‌دار بركت‌ها و داناى نهان‌ها!

٧٠٥ امام على عليه السلام‌- در خطبه نماز باران-: اى عطاكننده خيرها از بهترين‌هاى آن‌[١] و اى فرستنده بركت‌ها از معدن‌هاى آن! پناه‌بخشى و پناه‌دهندگى از توست و تو پناه و پناهگاهى.

٧٠٦ امام على عليه السلام‌- در دعاى معروف به «دعاى كميل»-: اى آن كه نام او درمان، ياد او شفا، و پيروى از او بى‌نيازى است.

٧٠٧ امام حسين عليه السلام: خدايا! اى بخشنده نيكى‌ها از گمانگاه‌هايش، و فرو فرستنده رحمت‌ها از سرچشمه‌هايش، و جارى‌كننده بركت‌ها بر اهلش! پناه‌بخشى و پناه‌دهندگى از توست و تو پناه و پناهگاهى.

[١]. در نقل مصباح المتهجّد آمده است:« از جايگاه‌هاى آن».