خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩١ - ٢/ ٣ تشويق به انجام دادن كار نيك

١١١ امام على عليه السلام: در آنچه انسان ذخيره مى‌كند، هيچ چيزْ همانند ايمان به خدا و كارهاى خوب نيست.

١١٢ امام على عليه السلام: نيكى، ذخيره ابدى است.

١١٣ امام على عليه السلام: نيكى، ذخيره‌اى شايسته است.

١١٤ امام على عليه السلام: كارهاى نيك انجام دهيد؛ چرا كه رهتوشه خوبى براى قيامت‌اند.

١١٥ امام على عليه السلام: كار نيك، بهترينِ غنيمت‌هاست.

١١٦ امام على عليه السلام: كار نيك، [در واقع‌] قرض‌[١] هايى است [كه نيكوكار در اختيار ديگران قرار مى‌دهد].

١١٧ امام على عليه السلام‌- خطاب به جابر بن عبد اللَّه انصارى-: اى جابر! استوارى دين و دنيا به چهار چيز است: دانشمندى كه دانش خود را به كار بندد، نادانى‌كه از آموختن روى برنتابد، بخشنده‌اى كه از نيكوكارى‌اش بخل نورزد، و تهيدستى كه آخرت خود را به دنيايش نفروشد.

اگر دانشمند، دانش خود را تباه سازد، جاهل هم در پى آموختن نمى‌رود و اگر ثروتمند از نيكوكارى‌اش بخل ورزد، تهيدست نيز آخرتش را به دنيايش مى‌فروشد.

١١٨ امام على عليه السلام: كسى كه به وسيله آنچه خداوند به او داده، نيكوكارى مى‌كند، [بايد] با آن به خويشاوندانش نيكى كند، مهمانىِ خوب انجام دهد، اسيرْ آزاد سازد، بدهكار و در راه مانده را و تهيدستان‌

[١]. ظاهراً به آياتى اشاره دارد كه در آنها« نيكى كردن به مردم» به« قرض دادن به خدا» تعبير شده است؛ مانند:\i« مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ وَ لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ»\E( حديد، آيه ١١).