خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٦٥ - و - متفرقه

١١٦٨ الكافى‌- به نقل از امّ الحسن نخعى-: امير مؤمنان عليه السلام بر من گذشت و پرسيد: «امّ الحسن! چه مى‌كنى؟».

گفتم: مى‌بافم.

فرمود: «آگاه باش كه بافندگى، حلال‌ترين كسب- يا از حلال‌ترين كسب‌ها- است».

١١٦٩ تفسير العيّاشى‌- به نقل از محمّد بن خالد ضبّى-: ابراهيم نخعى، بر زنى گذشت كه صبح زود جلوى خانه‌اش نشسته بود. به او امّ بكر مى‌گفتند و در دستش يك بافتنى بود كه آن را مى‌بافت. گفت: اى امّ بكر! پير نشدى؟ آيا وقت آن نشده كه اين بافندگى را كنار بگذارى؟

گفت: چگونه كنار بگذارم، كه از على بن ابى طالب، اميرِ مؤمنان عليه السلام شنيدم كه مى‌فرمود: «آن، از پاكيزه‌ترين كسب‌هاست»؟!

و- متفرّقه‌

١١٧٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: گوسفند، بركت است. چاه، بركت است. تنور، بركت است. سنگ چخماق (آتش‌زنه)، بركت است.[١]

١١٧١ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چهار چيز در خانه، بركت دارند: گوسفند در خانه، بركت است؛ چاه در خانه، بركت است؛ آسياب دستى در خانه، بركت است؛ سنگ چخماق در خانه، بركت است. غذاى خود را پيمانه كنيد تا خداوند براى شما در آن، بركت قرار دهد.

١١٧٢ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند، چهار بركت را از آسمان به زمين فرود آورد. او آهن، آتش، آب، و نمك را فرود آورد.

١١٧٣ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هرگاه يكى از شما را به غذايى دعوت كردند، اجابت‌

[١]. مقصود، آن است كه اين امور براى زندگى آن عصر، سودمندند.