خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٣ - ٣/ ٣ آنچه با آن، خير دنيا و آخرت به دست مى آيد

٢٩٢ صحيح مسلم‌- به نقل از ابو مالك، درباره پدرش-: وى شنيد كه پيامبر خدا به مردى كه خدمت ايشان رسيده بود و از ايشان پرسيده بود كه:

«وقتى از پروردگارم سؤال مى‌كنم، چه بگويم؟»، فرموده است: بگو:

«خدايا! مرا بيامرز، بر من رحمت آر، عافيتم بخش، و روزى‌ام ده!» و انگشتانش را بجز انگشت ابهام ببند، كه اينها دنيا و آخرتت را برايت گرد مى‌آورند.

٢٩٣ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به هر كه زبانى ذكرگو داده شود، به او نيكى دنيا و آخرت داده شده است.

٢٩٤ معدن الجواهر: مردى به پيامبر خدا گفت: اى پيامبر خدا! مرا خصلتى بياموز كه خير دنيا و آخرت را برايم گرد آوَرَد. فرمود: «دروغ نگو».

آن مرد مى‌گويد: من عادت‌هايى داشتم كه از نظر خداى متعال، ناپسند بودند. آنها را ترك كردم، از بيم آن كه كسى از من بپرسد: «آيا آن كار را كرده‌اى؟» و من، يا رسوا شوم و يا دروغ بگويم و بر خلاف رهنمود پيامبر خدا عمل كرده باشم.

٢٩٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چهار چيز است كه به هر كس داده شود، خير دنيا و آخرت را به او داده‌اند: دل سپاسگزار، زبان ذكرگو، بدن شكيبا بر بلا، و همسرى كه در پى خيانت به شوهر نيست، نه درباره خودش و نه در مورد مال او.

٢٩٦ امام باقر عليه السلام: در كتاب على عليه السلام يافتيم كه پيامبر خدا در حالى كه بر منبر خويش بود، فرمود: «سوگند به آن كه جز او معبودى نيست، هرگز