٩٢١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ وقتى كعبه را طواف كرد و به رُكن يَمانى رسيد، پس: ستايش، خداى را كه تو را شرافت و عظمت بخشيد و مرا به پيامبرى برانگيخت و على را امام قرار داد. خدايا! بهترين بندگانت را به سوى آن ره نمون باش و آن را از بندگانِ بد خويش، دور بدار.

٢ / ٤

ورود به كعبه

٩٢١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس وارد كعبه شود، در يك حَسَنه وارد شده است و از يك گناه، آمرزيده بيرون مى آيد.

٩٢١٨.صحيح البخارى ـ به نقل از عبد اللّه بن عمر ـ: پيامبر خدا، اُسامة بن زيد، بلال و عثمان بن طلحه وارد كعبه شدند. ايشان در را بست و مدّتى در كعبه ماند. وقتى بلال بيرون آمد، پرسيدم: پيامبر چه كرد؟ گفت: يك ستون را سمت راست خود و ستونى را سمت چپ خود و سه ستون را پشت سرِ خود قرار داد ـ كه كعبه آن روز، شش ستون داشت ـ و سپس نماز خواند.

٩٢١٩.سنن النسائى ـ به نقل از عطاء، از اُسامة بن زيد ـ: همراه پيامبر خدا وارد كعبه شد[م]. پيامبر صلى الله عليه و آله به بلال دستور داد كه در را ببندد. خانه كعبه ، آن روز، بر شش ستون استوار بود. رفت و ميان دو ستونى كه نزديك درِ كعبه است، نشست. خدا را حمد و ثنا گفت و دعا كرد و آمرزش خواست. سپس برخاست و آمد تا به مقابل پشت كعبه رسيد. صورت بر آن نهاد و حمد و ثنا گفت و دعا كرد و آمرزش خواست. سپس به طرف هر يك از گوشه هاى كعبه رفت و با تكبير و «لا إله إلّا اللّه » و تسبيح و حمد و ثناى خداوند و دعا و آمرزش خواهى، رو به روى آن قرار گرفت. آن گاه بيرون آمد و رو به كعبه دو ركعت نماز خواند. آن گاه باز گشت و فرمود: «اين قبله است ؛ اين قبله است».