حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٢٧
١٠٠١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ارمغان مؤمن در دنيا ، نادارى است .
١٠٠١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نادارى براى مؤمن ، زيبنده تر است از داغ و نشانىِ زيبا بر گونه اسب .
١٠٠١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نادارى ، نزد مردم ، عيب است و نزد خدا ، در روز رستاخيز ، زيور .
١٠٠١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نادارى ، در دنيا ، خوارى است و در آخرت ، افتخار .
١٠٠١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بار خدايا! مرا نادار بميران ، نه توانگر ؛ و روز قيامت ، مرا در شمارِ مستمندان برانگيز .
١٠٠١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرا دو خوى است كه هر كه آن دو را دوست مى دارد ، مرا هم دوست دارد و هر كه آن دو را دشمن شمرد ، مرا دشمن شمرده: فقر و جهاد .
١٠٠١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مالش اندك باشد و خانوارش پُرشمار و نمازش نيكو ، و غيبتِ مسلمانان را نكند ، روز رستاخيز ، چنان با من همراه است كه اين دو [انگشتِ كنار هم ]هستند .
١٠٠١٨.جامع الأخبار : از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيده شد : فقر چيست؟ . فرمود : «گنجينه اى است از گنجينه هاى خداوند متعال» . ديگر بار پرسيده شد : اى پيامبر خدا! فقر چيست؟ فرمود: «ارجمندى اى از سوى خدا» . سه باره پرسيده شد: فقر چيست؟ فرمود: «آن است كه خداوند ، جز به پيامبرِ برانگيخته شده به رسالت يا مؤمنى كه نزد خداى متعالْ ارجمند است ، عطا نمى فرمايد» .