٩٣٩١.صحيح البخارى ـ به نقل از اَنَس ـ: من و پيامبر صلى الله عليه و آله بيرون از مسجد بوديم كه مردى در كنار درِ مسجد ، ما را ديد و گفت : اى پيامبر خدا ! روز قيامت ، كى است ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «چه براى آن آماده كرده اى ؟» . گويى آن مرد ، [اظهار ]فروتنى كرد و سپس گفت : اى پيامبر خدا ! براى آن ، روزه و نماز و صدقه فراوانى آماده نكرده ام ؛ ليكن خدا و پيامبرش را دوست مى دارم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «تو همراه كسى هستى كه دوستش مى دارى» .

٩٣٩٢.امام باقر عليه السلام : مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! نمازگزاران را دوست دارم ؛ امّا خودْ نماز نمى خوانم . روزه گيران را دوست دارم ؛ امّا خودْ روزه نمى گيرم . پيامبر خدا به او فرمود : «تو همراه كسى هستى كه دوستش دارى و بهره ات همان است كه به دست آورده اى» .

٩٣٩٣.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از عبد اللّه بن حسن، از پدرانش عليهم الس: مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! كسى نمازگزاران را دوست مى دارد ؛ امّا خود ، جز نمازهاى واجب را نمى گزارد . صدقه دهندگان و زكات دهندگان را دوست مى دارد ؛ امّا خود ، جز زكات واجب را نمى پردازد . روزه گيران را دوست مى دارد ؛ امّا جز ماه رمضان را روزه نمى گيرد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «انسان ، همراه كسى است كه دوستش مى دارد» .