حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٨٩
٩٩٤٥.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از ابو بَرده اَسلَمى ، از پدرش ـ: پيامبر خدا ، هرگاه نماز صبح مى گزارْد ، با صدايى بلند ـ چنان كه يارانش بشنوند ـ سه بار مى گفت: «بار خدايا! دين مرا برايم به سامان آور ؛ همان را كه مايه پناه من ساخته اى» . و نيز سه بار مى گفت : «بار خدايا! دنياى مرا به سامان آور ؛ همان را كه مايه زندگانى من قرار داده اى» . و سه بار هم مى گفت: «بار خدايا! آخرت مرا به سامان آور ؛ همان را كه بازگشتم را به سوى آن ، مقرّر فرموده اى» . سپس سه بار مى گفت: «بار خدايا! من از خشم تو به خشنودى ات پناه مى جويم و از مجازاتت به گذشتت» . و سه بار مى گفت: «بار خدايا! من از تو به تو پناه مى جويم . بخششت را بازدارنده اى نيست و آنچه را منع فرموده اى ، بخشنده اى نيست و آن را كه تو بى نياز و بهره مندش ساخته اى ، بهره ديگرى سود نمى بخشد» .
٩٩٤٦.صحيح البخارى ـ به نقل از اَ نَس ـ: بيشترين دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله چنين بود : «بار خدايا ، پروردگارا! در دنيا به ما نيكويى ده و در آخرت ، نيكويى بخش و ما را از عذاب آتش [دوزخ] ، نگاه دار» .
٩٩٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اين امّت را مژده ده به روشنى ، شُكوه ، ديندارى ، پيروزى و مسلّط شدن در زمين .
١ / ٢
ثروتمندى جامعه ، از نعمت هاى خداست
قرآن
«قطعاً براى [ مردم ] سبأ در محلّ سكونتشان ، نشانه[ ى رحمتى ] بود: دو باغستان از راست و چپ . [ به آنان گفتيم: ] «از روزىِ پروردگارتان بخوريد و او را شكر كنيد. شهرى است خوش و خدايى آمرزنده»» .