حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٧
٣ / ٢
ويژگى هاى مدينه
٩٢٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر پيامبرى را حرمى است و حرم من، مدينه است.
٩٢٦٠.صحيح مسلم ـ به نقل از سهل بن حُنَيف ـ: پيامبر خدا ، با دست خويش به مدينه اشاره كرد و فرمود: «آن، حرمى ايمن است».
٩٢٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ابراهيم، مكّه را گرامى داشت و براى آن دعا كرد. من نيز مدينه را گرامى داشتم و حرمت نهادم، آن گونه كه ابراهيم ، مكّه را حرمت نهاد. من براى مُد و صاعِ [١] مدينه دعا كردم، آن گونه كه ابراهيم براى مكّه دعا كرد.
٩٢٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدايا! ابراهيم، مكّه را حرمت نهاد و آن را حرم قرار داد. من نيز مدينه را، محدوده دو تنگه آن را حرمت مى نهم، تا خونى در آن ريخته نشود و در آن، سلاح براى جنگ، همراه برداشته نشود و گياه آن جز براى علوفه دام ، چيده نشود. خدايا! مدينه را بر ما مبارك گردان. خدايا! صاع (پيمانه) ما را پُربركت گردان. خدايا! مدينه ما را پُربركت گردان. خدايا! با يك بركت، دو بركت قرار بده. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هيچ درّه و شكافى در مدينه نيست، مگر آن كه دو فرشته مأمور نگهبانى از آنان اند، تا وارد آن شويد.
[١] . مُد و صاع، پيمانه و واحد وزن در عربى اند.