٩٣٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در نيايش: بار الها ! ما را هدايتگر و هدايت شده ، نه گم راه و گم راه كننده ، و دوستِ دوستانت و دشمنِ دشمنانت قرار ده تا با دوستىِ تو ، كسانى را كه تو را دوست مى دارند ، دوست بداريم و با دشمنىِ تو ، با كسى كه با تو مخالفت مى كند ، دشمنى كنيم .

٢ / ٧

دوستىِ ناآگاهانه در راه خدا

٩٣٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه ديگرى را به سبب ديدن عدالتى كه از او پديدار شده ، در راه خدا دوست بدارد ، حال آن كه آن شخص ، در علم خدا دوزخى باشد ، خداوند عز و جل او را به سبب اين دوستى ، پاداش خواهد داد ، چنان كه گويى يكى از بهشتيان را دوست داشته است . و هر كه ديگرى را به سبب ستمى كه از او پديدار شده ، در راه خدا دشمن بدارد ، حال آن كه در علم خدا آن شخص ، بهشتى باشد ، خداوند به او به سبب اين دشمنى ، پاداش خواهد داد، چنان كه گويى يكى از دوزخيان را دشمن داشته است.

يادداشت

آنچه در اين حديث آمده است ، مربوط به وقتى است كه مكلّف، در تحقيق ، مقصّر نباشد. در غير اين صورت، شكّى نيست كه براى كوتاهى كردن در حُب و بغض، مؤاخذه خواهد شد .

٢ / ٨

گوناگون

٩٣٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ خطاب به مردى ـ: هان! تو را به معيار اين مسئله راه نمايى كنم كه خير دنيا و آخرت را با آن به دست آورى ؟ پايبند همنشينى با اهل ذكر باش و هر گاه تنها شدى، تا مى توانى، زبانت را به ذكر خدا بچرخان و در راه خدا ، دوست بدار و در راه خدا ، دشمن بدار .