٩١٦٣.صحيح مسلم ـ به نقل از بَراء ـ: در جنگ احزاب، پيامبر خدا به همراه ما خاك مى كشيد و در حالى كه گَرد و غبار، سفيدى شكم ايشان را پوشانده بود، مى فرمود : { به خدا سوگند، اگر تو نبودى، ما هدايت نمى شديم و زكات نمى داديم و نماز نمى خوانديم. } { پس بر ما آرامش فرو فرست همانا آنان (مشركان) از ما سر پيچيدند». } گاهى هم مى فرمود : { «همانا اين جماعت، از ما سرپيچى كردند آن گاه كه خواهان فتنه و گم راهى شدند، ما امتناع كرديم». } پيامبر صلى الله عليه و آله اين اشعار را با صداى بلند مى خواند.

٩١٦٤.كنز العمّال ـ به نقل از يزيد بن اَصَم ـ: چون خداوند، احزاب را درهم شكست و پيامبر صلى الله عليه و آله به خانه اش برگشت و شروع به شستن سر و صورت خود كرد، جبرئيل عليه السلام نزد ايشان آمد و گفت : خدا از تو درگذرد! سلاح به زمين گذاشته اى، در حالى كه فرشتگان آسمان، هنوز آن را به زمين نگذاشته اند؟ در محلّ دژ بنى قريظه نزد ما بيا. پس، پيامبر خدا ندا داد و كنار دژ به آنان پيوست.