حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٢٩
ج ـ عاقلان
٩٤٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مصاحبت با عاقل ، مايه فزونى است و مصاحبت با احمق ، مايه كاستى در دنيا ، پشيمانى به هنگام مرگ و زيان در آخرت است .
د ـ يادكنندگان خدا
٩٤٩٧.الإخوان ـ به نقل از حَسَن [١] ـ: [اصحاب] گفتند : اى پيامبر خدا ! كدام ياران بهترند ؟ فرمود : «يارى كه هرگاه خداوند متعال را ياد كردى ، به تو يارى رسانَد و اگر فراموشش كردى ، به يادت آورد» . گفتند : اى پيامبر خدا! ما را به نيكانمان راه نمايى كن تا آنان را براى دوستى و همنشينى انتخاب كنيم . فرمود : «آرى ! كسانى كه ديدارشان ، خدا را به ياد مى آورَد» .
ه ـ بينوايان
٩٤٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابو ذر ـ: تو را ... به دوستى با مسكينان و همنشينى با آنان ، سفارش مى كنم .
٩٤٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرچيزى را كليدى است و كليد بهشت ، دوست داشتن مسكينان و فقيران است .
٩٥٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فقيران را دوست بداريد و با آنان ، همنشينى كنيد .
٩٥٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پروردگارم مرا به [داشتن] هفت صفت فرمان داد : مسكينان را دوست بدارم و به آنان نزديك شوم ؛ ذكر «لا حول ولا قوّة إلّا باللّه » را فراوان بگويم ؛ پيوند با خويشانم را نگسلم ، اگر چه آنان بگسلند ؛ به فرودست خود بنگرم ، نه به فرادست خود ؛ در راه خدا از نكوهش هيچ نكوهشگرى نهراسم ؛ حق را بگويم ، گرچه تلخ باشد ؛ و از هيچ كس ، چيزى درخواست نكنم .