حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣٧
٩٨٧٨.امام صادق ـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله نهى فرمود از اين كه كسى داوطلب حكومت و داورى ميان مردم شود و فرمود: «هر كه خواهان حكومت شود ، خداوند در كار حكومت يارى اش نمى كند و او را با همان كار ، وا مى گذارد و هر كس بدون آن كه خواهان حكومت شود ، اين منصب به او واگذار گردد، در آن كار ، يارى مى شود» .
٣ / ٩
آداب قضاوت
٩٨٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه به داورى كردن ميان مسلمانان مبتلا شود، بايد در نگاه ها و اشاره كردن ها و جاى نشستن و نحوه نشستن خود نسبت به آنها ، يكسان رفتار كند.
٩٨٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه به قضاوت كردن ميان مسلمانان مبتلا شود، تا زمانى كه صدايش را بر روى يكى از متخاصمان بلند نكرده ، نبايد به روى ديگرى صدا بلند كند.
٩٨٨١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زبان قاضى ميان دو اَخگر است تا اين كه يا به سوى بهشت رود و يا به سوى آتش.
٩٨٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: هر گاه دو خصم نزد تو آمدند، به سود يكى حكم مده تا سخن طرف ديگر را نيز بشنوى ؛ چرا كه با اين رفتار ، به حقيقت بهتر پى مى برى.
٩٨٨٣.كتاب من لا يحضره الفقيه : از امام على عليه السلام روايت شده كه پيامبر خدا فرمود: «هرگاه دو تن براى قضاوت پيش تو آمدند، تا زمانى كه اظهارات هر دو طرف را نشنيده اى ، به نفع اوّلى حكم نده. پس هر گاه چنين كردى [و سخنان هر دو طرف را شنيدى]، كار قضاوت و صدور حكم براى تو روشن مى شود» . على عليه السلام فرمود: «بعد از اين سفارش، كار قضاوت براى من بسيار آسان شد» . همچنين پيامبر صلى الله عليه و آله براى او دعا كرد كه: «بار خدايا! قضاوت را به او بفهمان» .