٩٨٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه در دنيا گناهى مرتكب شود و به سبب آن، مجازات گردد، خداوند ، دادگرتر از آن است كه بنده خود را دوباره [در آخرت] كيفر دهد.

٢ / ٨

نهى از اهانت كردن به شخص حد خورده

٩٨٦١.كنز العمّال ـ به نقل از خالد بن جلاج ، از پدرش ـ: پيامبر خدا دستور داد مردى را سنگسار كردند. [پس از اجراى حد ،] مردم گفتند : او آدم پليدى است . پيامبر فرمود : «نگوييد پليد است ؛ زيرا به خدا سوگند كه او [اينك] نزد خداوند، از رايحه مُشك، خوش بوتر است».

٩٨٦٢.تنبيه الخواطر: پيامبر خدا ، مرد زناكارى را سنگسار كرد . مردى به رفيق خود گفت : او مثل سگ ، كشته شد. پيامبر صلى الله عليه و آله با آن دو، بر لاشه مردارى گذشتند . به آنان فرمود: «با دندان خود، تكّه اى از اين لاشه را بر كَنيد». گفتند : اى پيامبر خدا! درود خدا بر تو باد! مردارى را گاز بزنيم؟! فرمود : «آنچه از برادرتان برگرفتيد، گنديده تر از اين لاشه است».

٩٨٦٣.صحيح مسلم ـ به نقل از عمران بن حصين ـ: زنى كه از زِنا آبستن شده بود، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من ، سزاوار حد شده ام. آن را بر من ، جارى كن. پيامبر صلى الله عليه و آله سرپرست آن زن را احضار كرد و فرمود : «با او مدارا كن تا وضع حمل كند. آن گاه، او را نزد من بياور». آن مرد ، چنين كرد. پس پيامبر خدا دستور داد جامه آن زن را رويش كشيدند و او را پوشاندند. سپس فرمود سنگسارش كردند و آن گاه، بر وى نماز خواند. عمر گفت: اى پيامبر خدا! بر اين زنِ زناكار ، نماز مى خوانى؟! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «هر آينه ، او چنان توبه اى كرد كه اگر توبه اش ميان هفتاد نفر از مردم مدينه تقسيم شود، همه را در برمى گيرد . آيا توبه اى برتر از اين ديده اى كه به خاطر خداوند متعال، خودش را فدا كرد ؟!».