٩٤٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، روز قيامت مى فرمايد : «آنان كه به وسيله جلال من با يكديگر دوستى كرده اند ، كجايند ؟ امروز، در سايه ام بر آنان سايه مى افكنم ؛ روزى كه سايه اى جز سايه من نيست» .

٩٤٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه دو تن در راه خدا با يكديگر دوستى كنند ، خداوند برايشان كرسى اى مى نهد و آنان را بر آن مى نشانند تا خداوند عز و جل از حساب [خلق ، ]فراغت يابد .

٩٤٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به سؤال مردى باديه نشين ، درباره مردمان: آنان ، مردمانى هستند از مردم گم نام و قبايل ناشناخته و غريب كه پيوند خويشاوندى ميانشان وجود ندارد؛ بلكه در راه خداوند عز و جل با يكديگر دوستى ورزيده اند و با هم ، يك رنگ شده اند . خداوند در روز قيامت ، برايشان منبرهايى از نور مى نهد و آنان را بر آنها مى نشاند و چهره هايشان را نورانى و لباس هايشان را فروزان مى سازد . روز قيامت ، مردم مى هراسند؛ امّا آنان نمى هراسند. آنان اولياى خدا هستند كه نه بر آنان ترسى است و نه اندوهگين مى شوند .

٤ / ٨

بى حسابرسى به بهشت رفتن

٩٤١٠.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از ابو حمزه ثُمالى ـ: امام باقر عليه السلام به نقل از پدرانش عليهم السلام ، از پيامبر خدا نقل كرد كه «چون روز قيامت شود ، خداوند همه خلايق را در يك عرصه گِرد مى آورد ... آن گاه، مُنادى اى از سوى خداوند عز و جل بانگ مى زند و آخرينشان را چنان مى شنوانَد كه اوّلينشان را مى شنوانَد و مى گويد : «همسايگان خداوند عز و جل در خانه اش كجايند ؟». گروهى از مردم، از جا برمى خيزند و جمعى از فرشتگان به استقبالشان مى روند و به آنان مى گويند : در دنيا چه مى كرديد كه به سبب آن، امروز همسايگان خداوند متعال در خانه اش هستيد ؟ آنان پاسخ مى دهند : ما در راه خداوند عز و جل يكديگر را دوست مى داشتيم، در راه خدا به يكديگر مى بخشيديم و در راه خدا يكديگر را يارى مى داديم . پس از آن ، مُنادى اى از سوى خداوند بانگ مى زند : «بندگانم راست مى گويند . رهايشان كنيد تا بى حسابرسى، به بهشت روند و در جوار خداوند ، جاى گيرند» . پس بى حسابرسى، به بهشت مى روند» . آن گاه، امام باقر عليه السلام فرمود : «اينان، همسايگان خداوند در خانه اش هستند . مردم مى ترسند ؛ امّا آنان نمى ترسند . از مردم حسابرسى مى شود ؛ امّا از آنان حسابرسى نمى شود» .