٩٩٩٩.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا فرمود : «آيا شما را به مهدى نويد دهم؟ آن گاه كه مردم ، دچار اختلاف و لرزش هاى شديد باشند ، وى در ميان امّت من برانگيخته خواهد شد و زمين را همان گونه كه از ستم و زور انباشته شده ، از عدل و داد ، سرشار مى كند . هم آن كه در آسمان سكونت دارد ، و هم آن كه در زمين ساكن است ، از او خشنود است . او مال را به درستى تقسيم مى كند» . مردى به وى گفت: به درستى يعنى چه؟ فرمود: «[يعنى مال را ]به مساوات ميان مردم [تقسيم مى كند]» . و فرمود: «و خداوند ، دل هاى امّت محمّد را از بى نيازى سرشار مى كند و عدل مهدى ، همه آنها را فرا مى گيرد ، چندان كه ندا دهنده اى بانگ برمى آوَرد : آيا كسى هست كه به مالى نياز داشته باشد؟ . از مردم ، جز يك نفر ، كسى برنمى خيزد . مهدى به وى مى فرمايد: نزد خزانه دار برو و به وى بگو : مهدى به تو فرمان مى دهد كه به من ، مال عطا كنى . سپس به وى مى گويد : تقسيم كن تا آن گاه كه خزانه دار ، دامنش را از مال ، پُر و برجسته مى كند . در اين حال ، آن فرد ، پشيمان مى شود و مى گويد : من ، آزمندترين كس در امّت محمّد بودم . آيا آنچه ايشان را فرا پوشانْد ، نمى تواند مرا هم فرا پوشانَد؟ . آن گاه ، آن مال ها را باز مى گرداند ؛ امّا ديگر از وى پذيرفته نمى گردد و به وى گفته مى شود : ما آنچه را كه بخشيده ايم ، بازْ پس نمى گيريم » .

١٠٠٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مهدى ، در ميان امّت من خواهد بود و آن را همان گونه كه از ستم و زور لبريز شده ، از عدل و داد ، سرشار خواهد كرد . آن گاه ، همانند دوران آدم عليه السلام ، آسمان باران خواهد باريد . زمين ، بركتش را بيرون خواهد داد و امّتم در روزگار وى ، از چنان زندگانى اى بهره مى برند كه تا آن زمان ، هرگز نبرده اند .

١٠٠٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از او (مهدى عليه السلام ) هم ساكن آسمان خشنود است ، و هم ساكن زمين . آسمان ، هيچ قطره اى از قطره هايش را وا نمى گذارد ، مگر آن كه پيوسته ببارانَد و زمين از آبش هيچ بهره اى را وا نمى گذارد ، مگر آن كه بيرون مى تراود ، چندان كه زندگان آرزو مى كنند [باز زنده شدنِ] مُردگان را .