«هر كجا يافته شوند، به خوارى دچار شده اند ، مگر آن كه به پناه امان خدا و زينهار مردم [ بروند] . و به خشمى از خدا گرفتار آمدند و [ مُهر ] بينوايى بر آنان زده شد. اين ، بدان سبب بود كه به آيات خدا كفر مى ورزيدند و پيامبران را به ناحق مى كُشتند. [ و نيز ]اين [ عقوبت ] به سزاى آن بود كه نافرمانى كردند و از اندازه ، در مى گذرانيدند» .

«[ رفتارشان ] مانند رفتار خاندان فرعون و كسانى است كه پيش از آنان بودند . به آيات خدا كفر ورزيدند . پس خدا به [ سزاى ]گناهانشان گرفتارشان كرد. آرى . خدا ، نيرومندِ سختْ كيفر است. اين [ كيفر ] بدان سبب است كه خداوند ، نعمتى را كه بر قومى ارزانى داشته ، تغيير نمى دهد، مگر آن كه آنان ، آنچه را در دل دارند ، تغيير دهند ؛ و خدا ، شنواىِ داناست» .

«آيا به كسانى كه [ شكر ] نعمت خدا را به كفر تبديل كردند و قوم خود را به سراى هلاكت درآوردند ، ننگريستى؟» .

«و خدا شهرى را مَثَل زده است كه امن و امان بود [ و ] روزى اش از هر سو فراوان مى رسيد . پس [ ساكنانش ] نعمت هاى خدا را ناسپاسى كردند، و خدا هم به سزاى آنچه انجام مى دادند، طعم گرسنگى و هراس [از مرگ] را به [ مردم ]آن چشانيد» .