حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٧
٥ / ٧
جنگ مُوته
٩١٧٥.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از محمّد بن شهاب زُهْرى ـهنگامى كه جعفر بن ابى طالب از سرزمين حبشه برگشت، پيامبر خدا، او را به سوى مُوته گسيل داشت و در كنار او زيد بن حارثه و عبد اللّه بن رواحه را نيز به فرماندهى سپاه گماشت [كه چنانچه جعفر كشته شود، زيد، فرماندهى رابه عهده بگيرد و اگر زيد هم كشته شد، عبد اللّه فرمانده شود]. مسلمانان به راه افتادند تا به سرزمين بَلقا رسيدند و در آن جا با لشكريان رومى و عربِ هِرَقْل ، رو به رو شدند. مسلمانان، خود را به آبادى اى به نام موته كشيدند و در آن جا ميان دو سپاه، جنگ درگرفت و مسلمانان به سختى جنگيدند.
٥ / ٨
جنگ فتح مكّه
قرآن
«و بگو: «پروردگارا! مرا [ در هر كارى ] به طور درست، داخل كن و به طور درست، خارج ساز و از جانب خود، براى من تسلّطى يارى بخش قرار ده» . و بگو: «حق آمد و باطل، نابود شد. آرى. باطل، همواره نابودشدنى است»» .